Sangre de drago

Wielka siła, cenna pomoc

Sangre de drago (Croton lechleri) to duże drzewo z puszczy amazońskiej. Należy do gatunku drzew pionierów zwanych także drzewami pierwotnymi – takich, które zawsze jako pierwsze odradzają się na terenach zniszczonych w wyniku pożaru czy powodzi.

Dzieje się tak z uwagi na wielką żywotność, którą zawdzięcza ono niepowtarzalnemu składowi chemicznemu płynących w nim soków. Dominują w nim alkaloidy, fenole i oligomery proantycyjanidowe. To dzięki nim smocza krew jest jednym z najsilniejszych znanych antyoksydantów. Amerykańska Drug and Food Administration uznaje sangre de drago (co dosłownie oznacza właśnie smoczą krew) za lek roślinny.

Rysopis

Wzrost, czyli wysokość: do 20 metrów.

Pień: niezbyt gruby, często zrastający się z drugim pniem tego samego drzewa, przez co ich połączone korony przypominają... pędzel!

Kora: gładka, szara, delikatna, jakby papierowa. Pokryta białym plamami.

Liście: sercowate o ostro zakończonych brzegach.

Kwiecie: ułożone w luźne żółte grona.

Owoce: bardzo niewielkie. Gdy pękają, ukazują nasiona, które swym kształtem przypominają smoka (stąd nazwa).

Druga część nazwy drzewa bierze się stąd, że po nacięciu pnia wypływa z niego ciemnoczerwona żywica. To w niej zawartych jest najwięcej substancji biologicznie czynnych. Pierwsze wzmianki na jej temat pochodzą od hiszpańskiego kronikarza Pedra Bernabe Cobo, który jako substancję przydatną w różnego rodzaju terapiach opisał ją już około roku 1600.

Skład

Badania laboratoryjne wykazały, że w skład żywicy drzewa sangre de drago wchodzi około 40 różnych substancji, w tym:

  • alkaloidy (głównie taspina) mające działanie przeciwzapalne
  • ochronne polifenole wykazujące silne działanie antyutleniające
  • diterpeny mające działanie przeciwzapalne i antybakteryjne

Zastosowanie

Powyższy skład determinuje możliwe medyczne zastosowania sangre de drago. Są one bardzo interesujące i wszechstronne. Mimo że do tej pory często podkreślano jego zastosowania zewnętrzne (gojenie się ran), dzięki wielkiemu potencjałowi antyoksydacyjnemu sangre de drago znakomicie nadaje się również do stosowania wewnętrznego. Smocza krew jest od 2 do 2000 razy silniejszym antyoksydantem niż inne substancje o podobnym właściwościach.

Na liście tradycyjnych zastosowań wewnętrznych znajdują się:

  • Choroba wrzodowa przewodu pokarmowego
  • Niedomagania trzustki i wątroby
  • Wirusowe zapalenie wątroby
  • Stany zapalne dróg moczowych i nerek
  • Ogólne osłabienie organizmu (konieczność wzmocnienia układu odpornościowego)
  • Choroby układu oddechowego
  • Reumatyzm i inne choroby stawów
  • Cukrzyca
  • Choroby weneryczne

Pierwsza pozycja na tej liście – choroba wrzodowa – często wiąże się z podwyższoną pobudliwością i nerwowością osób, które na nią cierpią. Dlatego tak obiecującym połączeniem jest wzbogacenie sangre de drago o mający działanie uspokajające i tonizujące szafran. Zdaniem prof. dra hab. n. farm. Jerzego Łukasiaka jest to połączenie bardzo trafione, nowatorskie i pożyteczne. Zamknięcie sangre i szafranu w kapsułce znacznie ułatwia stosowanie.

Okiem specjalisty

W „Ziołolecznictwie amazońskim i andyjskim” pod red. naukową dr Katarzyny Żurowskiej na temat sangre de drago czytamy m.in.: „Fitoterapeuci stosują (…) [jego żywicę – red.] przede wszystkim w leczeniu wrzodów żołądka i dwunastnicy, pomocniczo w leczeniu nowotworów, stanów zapalnych gardła i krtani oraz w profilaktyce miażdżycy. (…) Wyniki niektórych badań wskazują na możliwość zastosowania sangre de drago w zwalczaniu chorób wirusowych, m.in. opryszczki, wirusowego zapalenia dróg oddechowych oraz układu pokarmowego”.